TERUGBLIK OP FILM ‘A FAMILY’
In de film A Family volg je twee kinderen, Eli en Nina, die ieder vanuit hun eigen perspectief laten zien hoe het is om op te groeien terwijl je ouders scheiden en ruzie blijven maken. Eerst beleef je het verhaal door de ogen van Nina, daarna door die van haar broertje Eli. Deze opbouw maakt duidelijk hoe verschillend een scheiding kan worden ervaren, zelfs binnen één gezin. Leeftijd en levensfase spelen daarin een grote rol en de film laat mooi zien hoe broer en zus ieder op hun eigen manier omgaan met de situatie. In de film verliezen Eli en Nina door de scheiding van hun ouders naast hun stabiele basis, ook de verbinding met elkaar.
Wat de film sterk maakt is het kindperspectief. Je ziet van dichtbij wat het met kinderen doet wanneer ouders uit elkaar gaan en blijven ruziën. Zo worden de spanningen tijdens wisselmomenten pijnlijk voelbaar en is er een moment waarop Eli zelfs als pion wordt gebruikt in de strijd tussen zijn ouders. Soms kunnen de momenten waarin de ouders ruzie maken zelfs grappig zijn, omdat de uitspraken die ze naar elkaar doen zó absurd zijn. Alsnog blijven de ruzies tussen de ouders realistisch en niet overdreven. Je voelt ook echt de frustratie, pijn en wanhoop van de ouders. En in de zaal hoorde je ook het ongeloof bij de kijker tijdens deze scènes. We weten bij Villa Pinedo dat heel veel kinderen in eenzelfde situatie zitten of hebben gezeten als Nina en Eli.
De film laat ook zien hoe loyaliteit naar een ouder, kinderen ertoe kan brengen dingen te doen die ze eigenlijk niet willen. Ze worden als het ware de volwassen wereld ingetrokken en geconfronteerd met keuzes waar ze nog helemaal niet aan toe zijn en ook niet voor hebben gekozen. Daarnaast wordt duidelijk hoe veel kinderen meekrijgen van de emoties van hun ouders. Het verdriet, de boosheid en de frustratie op de andere ouder. Je ziet hoe weinig ruimte er soms overblijft om gewoon kind te zijn of zelf steun te ontvangen. Tegelijkertijd gaat het dagelijkse leven door: Nina blijft naar haar danslessen gaan en Eli naar zwemles. Het contrast tussen de complexiteit thuis en het gewone leven wat door blijft gaan, is groot.
Een bijzonder herkenbare scène is wanneer Nina aan tafel zit bij het gezin van het meisje met wie ze aan het daten is. In dat gezin zijn de ouders nog samen en wordt er onderling veel gelachen en gepraat. Je ziet Nina om zich heen kijken en als kijker voel je dat ze zich op dat moment realiseert dat dit voor haar niet langer vanzelfsprekend is. Haar gezin valt uit elkaar. Het gemis en de pijn die daarbij horen, zijn voelbaar en zullen voor veel kinderen met gescheiden ouders herkenbaar zijn. Iets dat we bij Villa Pinedo ook vaak terughoren.
Juist die herkenning loopt als een rode draad door de film, wat A Family tot een waardevolle en invoelbare aanrader maakt voor kinderen met gescheiden ouders. En wat we bij Villa Pinedo ook heel belangrijk vinden: de film eindigt met een hoopvolle noot. Ondanks alles weten Nina en Eli elkaar weer te vinden.
Meer weten? Bekijk de trailer hier!